Metro naar Hellevoetsluis ineens tóch bespreekbaar: zelfs fileliefhebbers beginnen te twijfelen

HELLEVOETSLUIS – Waar een metro naar Hellevoetsluis jarenlang werd behandeld als een licht ontspoorde gedachte uit een te ambitieuze PowerPoint, lijkt het plan nu op het eiland toch langzaam aantrekkelijk te worden. Verschillende partijen zouden voorzichtig erkennen dat dagelijks met 14.000 auto’s aansluiten richting Rotterdam misschien niet voor iedereen de ultieme vrijetijdsbesteding is.

Volgens ingewijden is het inzicht ontstaan na jarenlang grondig praktijkonderzoek op de N57 en de omliggende wegen. “We hebben nu wel voldoende data,” aldus een betrokkene. “Namelijk: het staat vast.”

Jarenlang gold het doortrekken van de metro als iets wat vooral leuk klonk zolang het vooral niet hoefde te gebeuren. Bestuurders wezen steevast op de kosten, de complexiteit en het feit dat men ook gewoon in de auto kon stappen, mits men daar emotioneel sterk genoeg voor was.

Toch lijkt de toon te veranderen. Nu woningbouw, bereikbaarheid en leefbaarheid zelfs in beleidsstukken beginnen op te duiken alsof ze relevant zijn, groeit het besef dat openbaar vervoer misschien meer kan zijn dan een bushokje met wind.

Een lokale bestuurder zegt het plan “serieus te willen bekijken”, wat in bestuurlijke taal ongeveer betekent dat het dossier niet direct meer onder in een la wordt geschoven, maar eerst nog even op een andere stapel terechtkomt.

Ook onder inwoners klinkt voorzichtig enthousiasme.
“Eerst dacht ik: metro, dat is iets voor Rotterdam en mensen met haast,” zegt een bewoner. “Maar toen stond ik weer drie kwartier stil achter iemand die 62 reed waar je 80 mag, en toen dacht ik: misschien is ondergronds reizen zo gek nog niet.”

Een ander noemt vooral de voorspelbaarheid aantrekkelijk.
“Bij de auto weet je nooit of je er 35 minuten of anderhalf uur over doet. Dat avontuur hoeft van mij niet iedere ochtend. Ik ben al volwassen.”

Deskundigen wijzen erop dat een metroverbinding niet alleen de regio beter bereikbaar maakt, maar ook de economische positie van het eiland kan versterken. Dat is goed nieuws voor iedereen die wel in Hellevoetsluis wil wonen, maar niet dagelijks eerst een verkeersroman wil meemaken voordat de werkdag begint.

Critici blijven wel voorzichtig. Zo wordt gevreesd dat Hellevoetsluis met een metroverbinding ineens te bereikbaar wordt. “Voor je het weet komen mensen er gewoon makkelijk,” zegt een bezorgde bron. “Dan is het natuurlijk wel klaar met de rust, behalve dan de rust van stilstaand verkeer, die zijn we dan kwijt.”

Ondertussen groeit het draagvlak gestaag. Zelfs partijen die eerder nog deden alsof een metro een soort sciencefictionproject voor Randstedelijke dromers was, erkennen nu dat de alternatieven ook niet bepaald futuristisch ogen. Meer asfalt aanleggen blijkt duur, lastig en binnen afzienbare tijd opnieuw vol. Bussen inzetten blijft mogelijk, al merken cynici op dat een bus in de file nog altijd gewoon een bus in de file is.

Een regionale woordvoerder vat de omslag nuchter samen:
“Niemand zegt dat het morgen geregeld is. Niemand zegt dat het simpel is. Maar we beginnen langzaam te vermoeden dat jarenlang nee zeggen ook geen vervoersvisie is.”

Voorlopig wordt er verder onderzocht, verkend, doorgerekend en afgestemd, zodat het plan in lijn met de Nederlandse traditie eerst nog geruime tijd bestuurlijk kan sudderen. Maar dat de metro naar Hellevoetsluis inmiddels minder klinkt als een absurd idee en meer als een logische stap, is voor velen al even wennen.

Of zoals een inwoner het bij de halte van een te late bus kernachtig samenvatte:
“Luister, ik hoef geen prestigeproject. Ik wil gewoon een keer ergens aankomen zonder eerst drie gemeenten en mijn geduld te verliezen.”